„Odkryliśmy, że edukacja nie jest czymś, co robi nauczyciel, ale że jest to naturalny proces rozwijający się spontanicznie w istocie ludzkiej. Nie jest nabywany przez słuchanie słów, ale dzięki doświadczeniom nabywanym przez dziecko w otoczeniu.”
Dr. Maria Montessori

Maria Montessori (1870 – 1952) włoska lekarka i pedagog. Jedna z największych reformatorek wychowania przedszkolnego.

Uhonorowana Krzyżem Legii Honorowej, wielokrotnie nominowana do pokojowej Nagrody Nobla.

Metoda Montessori kładzie nacisk na umożliwienie dziecku swobodnej aktywności oraz kształcenie jego zmysłów. Każde dziecko jest inne, a więc każde ma prawo do indywidualnego rozwoju. Maria Montessori krytycznie odnosiła się do tradycyjnego szkolnictwa, a ławka szkolna była dla niej symbolem wyrażającym bezruch i tłumienie aktywności dziecka.
.
.
.
Cele pedagogiki:

• rozwijanie samodzielności i wiary we własne siły,
• wypracowanie szacunku do porządku i do pracy,
• wypracowanie zamiłowania do ciszy i w tej atmosferze do pracy indywidualnej i zbiorowej,
• osiąganie długotrwałej koncentracji nad wykonywanym zadaniem,
• wypracowanie postaw posłuszeństwa opartego na samokontroli, a nie na zewnętrznym przymusie,
• uniezależnienie od nagrody,
• formowanie postaw wzajemnej pomocy bez rywalizacji, szacunku dla pracy innych,
• rozwijanie indywidualnych uzdolnień i umiejętności współpracy.

Obserwacja jest kluczem dorosłych do poznawania świata dziecka. Nauczyciel jest przewodnikiem, który z szacunkiem i uwagą obserwuje postępy i trudności dziecka, traktując każde dziecko indywidualnie. Dziecko jest serdecznie przyjęte, każde ważne i potrzebne, znajduje uwagę i indywidualną opiekę nauczyciela.

Otoczenie

Bardzo ważne w metodzie Marii Montessori jest otoczenie, w którym przebywa dziecko. Ma ono być tak ukształtowane, by wspomagało rozwój osobowości dziecka i dawało radość. Dzięki temu dziecko chętnie i szybko uczy się. Otoczenie respektuje fazy rozwoju dziecka, jego zainteresowania i zdolności. Wszystkie materiały są uporządkowane i łatwo dostępne. Nauczyciel jest pośrednikiem pomiędzy otoczeniem i dzieckiem, pomaga dziecku samodzielnie odkrywać i poznawać rzeczywistość.

Zadania dla nauczyciela:

• zorganizowanie odpowiadającego potrzebom dziecka otoczenia.
• popieranie dziecięcej samodzielności i nauczanie za pomocą działania – metody niewerbalne.
• umożliwienie samodzielnego wyboru rodzaju pracy.
• uszanowanie indywidualnego tempa uczenia się dziecka.
• hasło główne: nauczyciel pomocnikiem dziecka.